First, We Need to Get Rid of the Bad Odour to be able to Clean Up the House 

“Cleaning up the house” is the new political advertisement based on which everybody is trying to shape their position. Almost everybody agrees that TRNC, where almost nothing works in the right way, needs reforms. Nepotism, corruption, misuse of office, double standards and so on are all very well known to all of us.
The reason why there is a skepticism about the argument of “let’s clean up our house” comes from the fact that it emerged right after the end of the Cyprus talks and was proposed as a substitute for federation.  Of course those, who want to clean up the house while working on finding a solution to the Cyprus problem or independent of what GCs want, could have  cleaned it up. But none of these was done. Why? Were all politicians lazy? Was everybody corrupt? Of course not.
The actors (TC politicians, the Turkish Embassy) involved in the ongoing situation did not let it. The Embassy, which has been controlling the domestic affairs for years, did not allow it. Embassy’s say is above the TCs’ voice. It would not be possible to “clean up the house” without touching the accomplices of the Embassy and senior bureaucrats, who allow corruption, in the TC system.
So sending new faces to the parliament will not help solve the problem. As long as you do not take any steps against “ the army- embassy-local accomplices”, which is the “establishment” in the north, they would defeat you. 
By walking  the path that the establishment wants you to walk, without touching the establishment, would bring more captivity and not freedom. Substituting  the domestic issues that bother people with what the future of the island will be is a a cheap opportunism by those who want to be elected. The deep establishment on the island  is a kind of ‘coup’ against those who consider the island as their home.
Cyprus problem help differentiate traditional left from right. The new right  is seeking a new starting point.  That is the reason why the new right considers Cyprob as if it did not exist and came up with a new discourse that entails steps to be taken in its absence. The new right ignores those who consider this island as their home and  want to be in government quickly. They rolled up their sleeves for a ‘Pyrrhic victory’.
The new right is building an argument for creating a clean society and apolitical  politics. But the new left is unable to put forward any counter argument. When faced with the impossibility of reaching a comprehensive settlement it does not sound very realistic to talk about comprehensive settlement again. They are not too keen on creating a new methodology in line with the UN parameters either. Due to confusion, the understanding of comprehensive settlement created with Turkey and pro-guarantee stance, they prefer focusing on TRNC affairs and the opportunities that it will create. In other words the new left, became the follower of the new right.
Politics of transparency should not be put away but let’s clarify one point: 
How do we build a counter argument? 
What kind of stance could we take on against the deep establishment (the army-embassy and local accomplices) on the island?
How can we ensure freedom and not captivity? 
In a recent radio program Mustafa (Ongun- a TC activist) said the following: “ there are people who want to clean up the house but they pretend that the elephant in the room is not there”.  Can you ignore the dirt created by the elephant even if you clean the house every day? The elephant represents Turkey’s military, financial and political presence. Are we going to ignore the elephant or are we going to start talking about the elephant in the room?
Especially those who are talking about ‘cleaning up the house’ should discuss it the most. How many army officers exist in the north? What is their annual budget? Where does their budget come from? Is the budget being used effectively? What are the areas under military control?
Turkish Forces stationed in the north of Cyprus is the least audited/inspected and least transparent body.  Are we late in tabling a political demand for their inspection and asking them to be transparent?  Don’t you think that the solution of the problem starts with pointing the broom at the army? However, if this is going to be left after  a solution, then isn’t it safe to say that the real intention here is ‘captivity’?
What are we waiting for? why do not we reduce the number of troops to the level of Day One? Why do not we reduce their number now to the amount indicated in the Treaty of Alliance or to the number of Greek troops in the south?
To briefly put, there is an elephant that has been sitting in the middle of the house for 43 years. If we are to clean the house, then let’s take it outside cause the house really stinks!
Mertkan Hamit
Translation: Fatma Tuna

Το πραξικόπημα στην Τουρκία και το μέλλον της Κύπρου*


Published on Dialogos on 4/9/2016

Στις 15 του Ιούλη ήμουν στη νότια πλευρά της Λευκωσίας και συνειδητοποίησα ότι στα κοινωνικά δίκτυα είχε γίνει τρεντ η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία. Καθώς έφτανα στο οδόφραγμα μαζί με μερικούς φίλους μου, σκεφτόμασταν για τις συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Αν η διέλευση λειτουργούσε κανονικά και τις ενδεχόμενες επιδράσεις του γεγονότος στις συνομιλίες για το Κυπριακό.

Η τουρκική κυβέρνηση αντιμετώπισε την απόπειρα και άρχισε την «αντεπίθεση». Η κυβέρνηση εξαπέλυσε τη μεγαλύτερη εκκαθάριση στην ιστορία της Τουρκίας. Τρεις εβδομάδες μετά το γεγονός αυτό, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στην πολιτική σκηνή της χώρας. Με εξαίρεση το HDP (που αποτελείται από αρκετές ομάδες της Αριστεράς και των Κούρδων), οι υπόλοιποι (ονομαστικά οι ρεπουμπλικάνοι του CHP, οι εθνικιστές του ΜΗΡ και οι ισλαμιστές του ΑΚΡ) βρέθηκαν όλοι μαζί να εξυμνούν την ηγεσία του Ερντογάν.

Το προεδρικό σύστημα σε τουρκικό στιλ (που κάποιος μπορεί να το ονομάσει απολυταρχία), έχει πλέον μια συνεπή βάση. Από τις 15 του Ιούλη, ο Ερντογάν επανα-νομιμοποίησε τη θέση του προτάσσοντας την «απόπειρα πραξικοπήματος» ως το φοβερό παράδειγμα τού τι μπορεί να συμβεί στη χώρα υπό δεδομένες συνθήκες.

Η «δημοκρατία» στο προσωπικό στιλ του Ερντογάν θα έχει περαιτέρω επιδράσεις στο κυπριακό πρόβλημα. Για την ώρα, κανένας δεν μπορεί να επιδείξει ισχυρή αντιπολίτευση στις αποφάσεις του, περιλαμβανομένων των αποφάσεων για το μέλλον της Κύπρου. Με άλλα λόγια, η Τουρκία έχει τις καλύτερες συνθήκες για να αλλάξει το στάτους κβο στην Κύπρο.

Υπάρχουν ήδη τα σημάδια. Από την πρόσφατη διάσκεψη Τύπου του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου και του Τ/κ ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί, υπήρξε νύξη αλλαγής της τουρκικής θέσης σε ακανθώδη ζητήματα που περιλαμβάνουν την ασφάλεια, τις εγγυήσεις και το εδαφικό. Ας αντικρίσουμε την πραγματικότητα. Ειδικότερα ο Τσαβούσογλου ξεκίνησε μια πιο εποικοδομητική αντίληψη μετά την απόπειρα πραξικοπήματος.

Παρόλα αυτά, το κύμα αισιοδοξίας για αυτό το ζήτημα πρέπει να αξιολογείται σε συνάρτηση με τις υπόλοιπες εξελίξεις. Το βελτιωμένο κλίμα μπορεί να επιδεινωθεί μέσα σε λίγες μέρες, αν η Κυπριακή Δημοκρατία ξεκινήσει γεωτρήσεις για φυσικό αέριο, ιδιαίτερα στο οικόπεδο 6, αφού η Τουρκία ισχυρίζεται ότι η εν λόγω περιοχή ανήκει στην ΑΟΖ της. Το επιχείρημα αυτό μπορεί να μην έχει νόμιμη βάση για την Κυπριακή Δημοκρατία και θα μπορεί να θέσει ζήτημα κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Αυτό θα είχε νόημα σε μια ιδανική περίσταση, στην οποία όμως δεν βρισκόμαστε. Με άλλα λόγια, ετοιμαστείτε για ακόμη ένα δράμα, που μπορεί να είναι χειρότερο από την υπόθεση του Μπαρμπαρός, αν ξεκινήσουν γεωτρήσεις στο οικόπεδο 6, πριν από την όποια συμφωνία.

Παρόλο που υπάρχουν κίνδυνοι που μπορεί να οδηγήσουν στην κατάρρευση των συνομιλιών, εγώ βρίσκομαι στην αισιόδοξη πλευρά. Από τη διεθνή πολιτική σκοπιά, μια ακόμη τραγωδία δεν είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα και καμιά πλευρά δεν θέλει να αναμειχθεί σε μια τέτοια κατάσταση. Τα επίπεδα έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο είναι υψηλά και ουδείς έχει την πολυτέλεια μιας νέας σύγκρουσης. Οι ασύμμετρες συνθήκες ανάμεσα στην Τουρκία και την Κυπριακή Δημοκρατία μπορούν εύκολα να δημιουργήσουν μη επιθυμητές για τη Δύση συμμαχίες. Με άλλα λόγια: ρωσική ανάμειξη.

Τα ψηφίσματα της συνόδου του ΝΑΤΟ έδωσαν έντονη έμφαση σε: α) ανησυχίες για ρωσικό επεκτατισμό, β) Ισλαμικό Κράτος και γ) ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο. Κάτι που δείχνει ότι η Δύση είναι έτοιμη να χωνέψει αποφάσεις που μπορεί να βοηθήσουν τον Ερντογάν να εκπληρώσει τις πολιτικές του φιλοδοξίες, αν η Τουρκία είναι πρόθυμη να διαδραματίσει το ρόλο της ως κηδεμόνας των ανησυχιών της Δύσης.

Οι δυναμικές εξουσίας αλλάζουν ραγδαία. Η Τουρκία μπορεί να είναι υπέρ ή κατά μιας λύσης στην Κύπρο. Παρόλα αυτά η λύση του Κυπριακού έχει τη δυναμική να γίνει ο λόγος που θα δώσει ένα ανθρώπινο πρόσωπο στο αυταρχικό καθεστώς της Τουρκίας.

Ο οπορτουνισμός μπορεί να ακούγεται πάρα πολύ realpolitik. Παρόλα αυτά, για την Κύπρο, βρισκόμαστε σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι. Είτε εμείς ο λαός που υποστηρίζει την ομοσπονδία θα αρπάξουμε την ευκαιρία, είτε θα υποφέρουμε από ακόμη ένα δράμα στις ζωές μας.

*Mertkan Hamit: Υποψήφιος Διδάκτορας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και ακτιβιστής του Dayanisma 

10 Madde ile İsrail – Türkiye Anlaşmasının Kıbrıs’a Etkisi

10 Madde ile İsrail – Türkiye Anlaşmasının Kıbrıs’a Etkisi 

1- Kriz Filistin’e yardım gönderen Mavi Marmara teknesine yapılan saldırı ve 10 kişinin ölümü ile başladı. Türkiye saldırı sonrasında tazminat ve özür talebinde bulundu. Süreç içinde talepler ve kutuplaşmalar arttı

2- Sürecin dönüm noktası enerji siyasetinde Rusya ile ilişkilerin bozulması, Türkiye’nin Mısır – İsrail – Yunanistan – Kıbrıs arasındaki açılımlarda dışlanması ve Arap Dünyası’nda liderlik arayışının başarısızlığı ile yeni bir noktaya ulaştı.

3- AKP iktidarı Batı ile ilişkilerinde istediği noktaya gelemedi, Kürt meselesini çözemedi ve iktidarda kalması için yeni bir açılıma ihtiyaç duydu.

4- AKP’nin Şu an siyasi söylemi ne Avrupacı ne de Orta Doğu haklarına hitap edecek durumda değil. Bu yüzden MHP dengi bir söylemle Türk vurgusu ağır basan ama Batı ve Arap karşıtı bir söyleme doğru evrilecek.

5- İsrail ile yakınlaşmanın ana ekseni ise gaz ticareti. Kıbrıs – İsrail havzasında yaklaşık 3450 milyar metre küp – 700 milyar dolar değerinde gaza sahip olduğu düşünülüyor.

6- Mısır kendi gazını bulduktan sonra çıkacak olan gaz ya Türkiye üzerinden Avrupa’ya ya da Kıbrıs – Yunanistan üzerinden avrupaya satılacak. Türkiye ise tek kaynağa bağımlı olmamak ve bölgede aktör olmak için bu yeni ittifaka dahil olmak istyor.

7- Türkiye şu an 50 milyar metre küp gaz tüketiyor. Bu önümüzdeki 7-8 yılda 100 milyara çıkacağı düşünülüyor. Rusya ile bağımlılığın ilişkilerin dengesizliği de göze alındığında İsrail ve Kıbrıs gazının alternatif kaynak ve zamanla ana kaynak olabilmesi için Türkiye kendini garantiye almak zorunda.

8- Geçen yıl Reuters mülakatında Türkiye’nın Kıbrıs İsrail havzasından yıllık olarak üretilecek 30 milyar metre küplük gazın 8-10 milyarını satın alabileceğini söyledi!

9- Bu Kıbrıs – İsrail havzasına Türkiye’nin yaklasık olarak 2 milyar dolar yıllık ödeme yapabileceği anlamına geliyor. Mısır veya Kıbrıs’a yapılacak boru hattının eş maliyetli olduğu (tahmini 3 milyar dolar) düşünüldüğünde Türkiye, Avrupa piyasalarına da ulaşma şansı sunduğundan daha çekici bir pazar olacak

10- İsrail ile Türkiye’nin anlaşmasından sonra Kıbrıs’ta liderlerin ötesinde yeni bir hızlı çözüm sürecinin başlaması muhtemel. Reel politik mi yoksa halkların iradesi mi süreçte belirleyici olacak şu an kestirmek zor. Ancak, her koşulda bu yakınlaşmanın ekonomik sonuçlarını düşündüğümüzde Kıbrıs’ta gaz üzerinden bir çözüm ihtimali yükselmiştir. Aralık sonuna kadar çözüm olağan dışı bir söylem olmayabilir.

Mertkan Hamit